هر سال بسیاری از اونیفورم های ملی کشورها در یکی از این سه دسته قرار می گیرد:1- لباس های ملی جشن و فستیوال؛ 2- کت شلوارها و کت دامن های شبیه مهمانداران هواپیما؛ 3-لباس های ورزشی
افتتاحیه مراسم المپیک امسال حداقل حدود دو میلیارد نفر تماشاچی را به صورت زنده به خود جلب کرد، که این رویداد را به پرمخاطب ترین برنامه در طول تاریخ تلویزیون تبدیل کرد. اگرچه نمایندگان کشورها تنها چند لحظه در مقابل صفحه تلویزیون ظاهر می شوند، اما این لحظات تاثیر بسیار زیادی دارد. تماشاگران نشانه های سبک و مد را از مدل هایی که در این مراسم می بینند، الهام می گیرند.پس باید این لحظات را برای ایجاد فشنی به یاد ماندنی غنیمت شمرد.
از نظر فشن و لباس های ورزشکاران، المپیک امسال هیجان کمتری نسبت به دوره های قبل داشت.
نمایندگان دانمارک پیراهن های نخی سفید یا قرمزی به تن داشتند و خانم ها دامن های قرمز رنگ و آقایان شلوارک های کتانی راه راه بلندی پوشیده بودند. ورزشکاران زن و مرد ایرلندی لباس یکدست شنی رنگی پوشیده بودند.
جالب است که کشورهایی که تعدادی از بزرگترین نام های فشن دنیا در آنها پدید آمده است، کار چندان خاصی در مورد اونیفورم های خود انجام نداده بودند. جمهوری دومینیکن، زادگاه اسکار دلارنتا، طراح محبوب فرش های قرمز، ورزشکاران خود را در لباس های ورزشی بادکرده و گشادی به میدان فرستاد.
ژاپن، سرزمین تعدادی از بزرگترین نام های فشن مانند ری کاواکوبو، اونیفورم هایی شبیه مهمانداران هواپیما را نشان داد؛ کتهای کوتاه ورزشی به رنگ آبی تیره با دامن شلواری های سفید رنگ برای زنان و شلوارهای سفید رنگ مردان ترکیب شده بود. خانم ها یک روسری قرمز رنگ گره خورده به شکل منگوله به دور گردن خود بسته بودند که حس مهماندار بودن آنها را کامل می کرد. ورزشکاران ژاپنی پرچمهای چین را در دست داشتند.
زنان مجارستانی کت دامن های سفید رنگ که نقش های برجسته ای از گل هایی به رنگ قرمز روشن داشت و کلاه هایی همرنگ آنها پوشیده بودند. خوشبختانه این گلهای قرمز بر روی لباس ورزشکارن مرد دیده نمی شد و آنها کت کرم رنگ، شلوار مشکی و کراوات قرمز رنگ به تن داشتند.
فرانسه ورزشکاران زن خود را با حمایل های قرمز رنگ پهن به سبک کمربند که بر روی کت دور کمر بسته شده بود به میدان فرستاد. مردان فرانسوی کلاه های پانامایی به سر داشتند. زنان کتهای راه دار آبی و سفید وشلوارهای تیره ای پوشیده بودند.
لباس های دو کشور در این مراسم، برای خلق اونیفورم هایی که روحیه اتحاد المپیک را مجسم می کرد، امتیاز بالایی گرفتند. سوئدی ها رنگ ملی خود یعنی آبی را با پیراهن های سنتی چینی ترکیب کرده بودند. زنان سوئدی تاپ هایی به رنگ آبی و زرد پوشیده بودند که به سبک پیراهن های سنتی چینی برش خورده بود. ورزشکاران نیوزلندی نیز تعبیر مدرنی از تاریخ و سمبولیسم چینی و خود انجام داده بودند. آنها پیراهن های مشکی که با یک سرخس 8 برگ نقره ای تزئین شده بود(هر دو فرهنگ چینی و قبایل مائو ننیوزلندی برای عدد 8 احترام و تقدس قائلند) و صندل های مخمل جیر مشکی پوشیده بودند.
ورزشکاران نامبیا اگرچه ریزه اندام هستند، اما لباس های جالبی پوشیده بودند، پیراهن مردان یک طرح آفریقایی مشکی- سفید برجسته داشت و زنان پیراهن های ماکسی دکلته پوشیده بودند.
تیم آمریکایی کتهای آبی تیره رنگ با پیراهن و شلوار سفید رنگ موجدار پوشیده بودند که رالف لورن همه آن را طراحی کرده بود. یک کراوات آبی رنگ با راه های قرمز و سفید و کلاه های پسرانه سفید رنگ.هم زینت بحش لباس آنها بود.
ایتالیایی ها حدود 520 هزار دلار برای کت های ابریشمی نقره ای رنگ و پیراهن های دگمه دار خود پرداخته بودند.
چینی ها هم در مورد لباس های زرد و قرمز ورزشکاران نماینده خود مورد انتقاد قرار گرفتند.
ورزشکاران ایرانی هم در حالی که مردان کتهای سبز رنگ و شلوار و پیراهن های سفید رنگ و زنان مانتوهای سبز و مقنعه و شلوار سفید پوشیده بودند، در میدان رژه رفتند. پرچمدار کاروان ورزشی ایران، هما حسینی بود.
|
+| نوشته شده توسط
الهام افشاریان در
87/05/28
|
